School

Juf zijn: over werkdruk en waardering

Iedereen die mij kent weet dat ik mijn werk erg leuk vind. Héél erg leuk..
Ook ik heb regelmatig dagen dat ik geen zin heb om uit bed te komen en naar mijn werk te gaan, maar als ik eenmaal op mijn werk ben is het eigenlijk altijd leuk. Ik geniet van de kinderen, de gezellige gesprekken, de ontwikkeling die de kinderen doormaken en ik vind de administratie die hierbij komt kijken ook helemaal niet erg.

Het laatste jaar is er veel te doen geweest over het beroep leerkracht. De werkdruk is te hoog, het salaris te laag en waardering voor het vak is er nauwelijks. Geen van de bovenstaande dingen kan ik tegenspreken, helaas. De werkdruk is hoog en het werk moet af. Waar mijn vriend om vijf uur de deur van het kantoor dichttrekt en zich helemaal in de thuissituatie kan storten, zit ik regelmatige nog tot in de late uurtjes observaties in te vullen, lessen voor te bereiden en rapporten te schrijven. Onderdelen van mijn werk die ook allemaal leuk vind, maar waar vaak te weinig tijd voor is. Ook komen veel van deze taken vaak tegelijkertijd waardoor er een piek ontstaat in de werkdruk. Hier is volgens mij niets aan te doen en als leerkracht moeten wij dit gewoon accepteren. Rapporten schrijven, observaties afronden, gesprekken voeren en hier vervolgens weer verslagen over maken; het komt allemaal tegelijkertijd. Gelukkig is er voor of na deze periode eigenlijk altijd een vakantie gepland en zo kun je uitgerust aan de piek beginnen of na de piek uitrusten. Het is een kwestie van roeien met de riemen die je hebt en vooral niet je plezier in het vak verliezen! Ik vind de pieken niet erg. Ik zit deze weken elke avond thuis te werken en in het weekend rond ik dingen af die nog niet klaar zijn. Er zijn collega’s die deze druk wel als last ervaren en ervoor kiezen om in de vakanties terugkomdagen te plannen. Een prima oplossing lijkt mij. Als leerkracht voel je toch de verantwoordelijkheid om alles op orde te hebben en de kinderen in je klas het maximale te bieden. Dit betekent vaak niet alleen groepsplannen, maar ook individuele plannen. Kinderen hebben ondersteuning of uitdaging nodig. Dat kan zijn op reken- of taalgebied, maar ook op sociaal gebied. Zo heeft ieder kind wel iets. Als je dertig kinderen in de klas hebt, betekent dit veel werk waar je eigenlijk geen tijd voor hebt. Moet je deze dingen dan maar niet doen? Voor mij betekent dit dus extra werk voor thuis, maar wel wat ik leuk vind om te doen.

Over waardering kan ik wel een artikel op zich schrijven, maar dat ga ik niet doen. Ieder mens verdient waardering voor het werk dat hij doet. Zo kan ik alleen maar hopen dat ouders inzien hoeveel werk wij verzetten om het maximale uit hun kind te halen. En als ouders het niet waarderen? Dan doe ik het toch, want ik ben juf geworden voor de kinderen en niet voor de ouders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s