Uncategorized

Hoe onze Sinterklaas een beetje in de soep liep

Och, wat keek ik er naar uit. De feestmaand. Ik vind december ieder jaar weer een feestje. Ik houd van de sfeer, de lichtjes, het eten en natuurlijk van de cadeautjes. In mijn hoofd zou dit de eerste keer worden dat Xavi het hele gefeest echt ging meemaken. Sinterklaas en Kerst was vooralsnog vooral langs hem heengegaan en logisch hoor, maar wat is het dan heerlijk als je kind twee jaar is ook enthousiast is! Over de Sint en zijn Pieten, de kerstboom, de lampjes en natuurlijk alle cadeautjes.


Helaas viel het echte feestvieren nogal tegen. Ik keek er echt vreselijk naar uit. Een zak met cadeautjes, gebonk op het raam en daarna vooral heel veel plezier van al het nieuwe speelgoed. De planning was om 5 december bij mijn schoonouders te zijn en 6 december bij mijn ouders.

5 december, 16.00 uur. Jordy en ik komen na het werken aan bij mijn schoonouders. Xavi ligt te slapen. Hij wilde eerder op de dag niet slapen, maar hij was aan het einde van de middag toch wel erg moe. Zodra hij geluid begint te maken, snel ik naar boven. Helemaal klaar voor Pakjesavond. Zodra ik Xavi optil weet ik hoe laat het is. Koorts en flink ook. De thermometer geeft 40,4 graden aan en we gaan, met een zak vol cadeautjes en veel eerder dan gepland naar huis. ( Ik heb zeker wel geprobeerd om toch de cadeaus te geven en open te maken, maar Xavi moest alleen maar huilen. ) De volgende dagen heeft meneer ook nog koorts en zeggen we feest gerelateerde plannen af. Ook het bezoekje aan de kerstmarkt moet eraan geloven. Op zondag trekt de koorts eindelijk weg. We proberen een stukje in het bos te lopen, maar 10 meter voorbij de ingang is meneer moe en wil hij naar huis. Toch even buiten geweest, winst!
In de week die volgt kwakkelen we een beetje verder. De huisarts hoort iets in zijn longen en geeft aan dat ik hem goed in de gaten moet houden. Bij opnieuw hoge koorts moeten we terugkomen. Op donderdag belt de opvang dat Xavi 38,6 meet. Ik ben het zat, na een week ziek te zijn geweest bel ik opnieuw de huisarts. We mogen meteen langskomen en met de diagnose luchtweginfectie en astmatische klachten snellen we naar de apotheek. Inmiddels zijn we al weer vier dagen onderweg met de puffer en de antibiotica en hoera! Meneer knapt eindelijk op. Na tien dagen zie ik mijn eigen kind weer. Spelen en lachen en slapen lukt weer. 
Dus hebben wij 10 dagen later dan gepland; pepernoten en kruidnoten op tafel en wordt de kleine man verwend met stiften, auto’s, ballen, duplo en stempels. En het was een topavond! En zo is meneer weer precies op tijd hersteld. We gebruiken tot donderdag nog antibiotica en dan gaan we fris de kerstvakantie in. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s