Mama

Xavi update : 2,5 jaar oud

Vandaag, 29 maart 2019, is het tweeënhalf jaar geleden dat ik beviel van mijn inmiddels grote zoon. Vooraf had ik dat niet kunnen bedenken, maar deze dagen zijn echt speciaal. Zonder er bewust bij stil te staan denk ik er eigenlijk elke maand op de 29ste wel aan dat mijn kind wéér een maand ouder is. Even een korte update over Xavi met tweeënhalf jaar.

Zindelijkheid
Om maar met de deur in huis te vallen. Zindelijk? Not even close.
Ik hoor om mij heen verhalen over kinderen die zindelijk worden, stickers plakken en luiers die enkel nog ’s nachts gedragen worden. Nou, zo ver zijn wij nog lang niet. Xavi wil niet op het potje en op zijn stickerkaart zitten twee stickers. Deze heeft hij naar ons idee verdiend toen hij per toeval op het juiste moment op het potje zat en er toevallig een plas in terecht kwam. Daarbij wil Xavi alleen bij zijn oma op het potje. Thuis is het gillen en huilen. Hij vindt het ook absoluut niet interessant. Het potje niet en de stickers ook niet. Jammer, want ik wil hem toch wel heel graag zindelijk hebben. Het vooruitzicht is nu om hem in de zomervakantie ‘te trainen’. (Zeg je dat zo? Het klinkt belachelijk.) Omdat ik dan een langere periode vrij ben en we Xavi in zijn ondergoed rond kunnen laten lopen lijkt dat een fijne periode om het eens serieus aan te pakken.
We blijven het nu wel aanbieden.

Motoriek
Motorisch moet er nog veel gebeuren bij de kleine man. Zijn grove motoriek is wel oke. Hij kan goed overweg met de loopfiets en ook springen, rennen en lopen gaat allemaal zonder ongelukken. De fijne motoriek daarentegen wordt amper ontwikkeld. Meneer rijdt wat heen weer met de autootjes, maar knippen, plakken en andere knutselactiviteiten worden verafschuwd. Heel soms wil hij tekenen of kleien, maar vervolgens ben ik meer bezig dan hijzelf. Zijn tekening bestaan uit veel gekras en zwart en rood (het zullen je lievelingskleuren maar zijn) en heel af en toe wordt er een poging gedaan tot het maken van een cirkel. Nog niet echt over om naar huis te schrijven. Gelukkig heeft hij dit niet van een vreemde. Zijn ouders zijn ook alles behalve creatief, maar we blijven het wel proberen.

Groei
Xavi is inmiddels 90 centimeter groot en weegt ongeveer 15 kilo. Hij draagt maat 86/92. Hij volgt nog steeds keurig zijn eigen lijn in groei. Hij zit hiermee wel iets onder het gemiddelde. Aangezien Jordy en ik allebei klein zijn, verwachten we niet dat hij ooit nog op of boven het gemiddelde zal komen. Zolang hij zijn eigen lijn volgt en in verhouding is, is het meer dan prima.

Speen
Ja, daar moeten we toch echt wel van af. We zijn al ruim een jaar zo ver dat Xavi overdag nooit meer om zijn speen vraagt. Wel wil hij zodra hij naar bed gaat zijn speentje hebben. Soms gebruiken wij het zelfs als lokkertje voor als Xavi naar bed moet. ‘Kom, dan gaan we je speentje pakken.’ Nou dan wil hij wel naar boven. Lekker pedagogisch verantwoord.
We zijn van plan om het speentje te gaan afbouwen. Hoe is nog even een raadsel en het hoeft niet in de komende maand te gebeuren. Hij gebruikt hem nu echt om in slaap te vallen en de rest van de nacht ligt de speen gewoon in zijn bed.

Spraak
Het hebben van een peuter is echt genieten. Je kunt echt gesprekken voeren. Ook kan je kind heel duidelijk vertellen wat hij of zij wil. Wat trouwens tot pijnlijke situaties kan leiden.
Xavi is op dit moment helemaal dol op zijn vader. Helemaal fijn, maar de momenten waarop hij mij verteld dat HIJ met papa gaat trouwen en dat ik thuis mag blijven zijn toch wel iets minder.
Xavi maakt lange zinnen en leest hele boeken voor.

Slapen
Ik schreef er eerder al een stukje over, de middagslaapjes zijn zo goed als verleden tijd. Hij doet nu twee middagen per week een dutje. Maar het is amper te plannen wanneer hij dat doet en de tijd hiervoor staat ook niet vast. Het is vooral waar en wanneer het Xavi uitkomt.
Bij opa en oma en op het kinderdagverblijf lukt het eigenlijk nooit meer, dus vaak in het weekend ligt meneer ’s middags even op bed.
De nachten zijn daarentegen top, dus ik voel mij een gezegend mens. Rond zeven uur gaat het licht uit en rond zeven uur de volgende morgen maakt hij ons weer wakker. De weekenden waarin we om acht uur wakker worden zijn zeldzaam, maar ze zijn er. Dus geen klachten hier.

Peuterpubertijd
Al met al valt het mee met de peuterpubertijd. Natuurlijk zegt hij veel nee en wil hij graag de grenzen verkennen. Belangrijk dus dat wij zorgen dat er duidelijke grenzen zijn en dat we niet meebuigen naar zijn grenzen.
Al is meebuigen en negeren naar mijn idee wel heel belangrijk in deze fase. Want wat maakt het uit of hij de blauwe of de groene broek draagt? Of dat meneer twee boterhammen met hagelslag eet? De volgende dag is de hagelslag ‘op’ en dan moet hij deze dag wel iets anders kiezen. Choose your battles. Geniet van de peuterpubertijd, van het ontdekken en de vrijheid. Voor je het weet is het voorbij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s