Persoonlijk

9 mei 2019; onze trouwdag

Wat hebben we een fantastische dag gehad. Als ik eraan terugdenk kan ik niet anders dan glimlachen en nagenieten. Het weer viel alles mee, alle belangrijke mensen waren er en we voelden ons goed. Wat wil je nog meer?

We startten de dag lekker rustig op. Op elf uur moesten we op locatie zijn, dus er was tijd genoeg om te douchen en alle tassen twintig keer te controleren. (hoe bedoel je de stress sloeg toe?) Om kwart over tien vertrokken we richting onze trouwlocatie.
Samen met de ceremoniemeesters dook ik direct een kamer in. Haar en visagie erbij en gaan. Ik wilde niets liever dan klaar zijn. Opgemaakt en jurk aan, klaar om mijn trouwdag echt te beginnen. En niet onbelangrijk; zien hoe de mannen eruit zagen! Ik had werkelijk geen idee wat ze aan zouden hebben.

Rond half 1 was het eindelijk zo ver. Make-up op mijn snoet, vlecht in mijn haar en jurk aan. Met een buik vol vlinders liep ik de trap af, op weg naar mijn mannen. Dit was naar mijn idee het meest emotionele moment van de dag. Waarschijnlijk kwam dit ook door de zenuwen, maar ik had tranen in mijn ogen. En wat zagen ze er mooi uit! Jordy volledig in pak en Xavi een pantalon en een gilet. Netjes en toch speels. Echt prachtig.

We konden meteen het bos in voor de foto’s. Naast onze locatie ligt een prachtig bos met bruggetjes, omgevallen bomen, grasvelden en bloeiende bloemen. Er waren meer dan genoeg prachtige plekjes voor foto’s. De fotosessie duurde ruim een uur, hierna hebben we nog even in het zonnetje gezeten en een broodje gegeten voordat de daggasten zouden arriveren. Ruim op tijd gingen wij naar binnen zodat de daggasten ons nog niet konden zien.

Het eerste deel met de daggasten was heerlijk. Ontspannen en gezellig. Het eerste stuk van de middag was mijn klas ook aanwezig. Ze zongen een liedje en overlaadden ons met cadeautjes en knutsels. Het was heel bijzonder om deze dag met mijn klas te kunnen delen!
Nadat de kinderen vertrokken zijn wordt er getoost met de daggasten. Ik pak mijn moment en vertel hoe zeer ik het waardeer dat iedereen er is. Hierna wil mijn zusje graag iets zeggen. Dit gaat gepaard met veel tranen en de woorden die ze zegt zijn zo lief en zo waardevol. Bedankt zus!

Niet lang hierna vertrekken we naar binnen voor het diner. We hebben gekozen voor een buffet en het is heerlijk. Er is meer dan genoeg en de keuze is groot. De tijd vliegt en we zijn ontspannen aan het eten en aan het kletsen. Als ik om 7 uur naar het toilet ga zie ik de eerste gasten voor de ceremonie aankomen. De zenuwen gieren meteen door mijn lijf en vanaf dat moment kan ik niet meer eten en niet meer stilzitten. De ceremonie is het volgende punt op de agenda.

Vooraf wist ik zeker dat ik bij de ceremonie zou gaan huilen. Ik had huilmuziek uitgekozen (vond ik zelf) en het moment dat mijn vader mij weg zou geven werd ook een huilmoment. Dat dacht ik tenminste. Op het moment dat ik met mijn vader over de loper liep was ik echter best ontspannen. Ik genoot van het moment en de tranen bleven uit. De ceremonie zelf was prachtig. Xavi deed zijn ding en heeft alleen maar rondgerend. We hadden vooraf bedacht dat alles mocht en dat was ook goed. Hij reed met zijn auto over de loper, rende van opa naar opa en stond enthousiast te roepen als de ambtenaar zijn naam noemde. Het was gezellig, ontspannen en er werd gelachen.
Jordy en ik hebben zelf onze geloften afgelegd en ik vond dit zelf een prachtig moment. Ten overstaande van honderd mensen heb ik Jordy verteld hoeveel ik van hem houd en dat ik voor altijd bij hem wil zijn. Het was niet ongemakkelijk of spannend, maar fijn en vertrouwd. Hierna volgden nog de ringen en de natuurlijk de kus! Het is allemaal zo cliché en toch fantastisch om zelf mee te maken. En zo raar om bij het weglopen te bedenken: ik ben nu getrouwd!



Wat volgde was een fantastisch feest. De tijd vloog voorbij. We hadden ervoor gekozen om tijdens het feest ook een fotobooth te plaatsen. Hier hebben we geen seconde spijt van gehad. Het was een heerlijke afwisseling om te kunnen dansen, kletsen en foto’s te maken. De foto’s die aan het begin van het feest gemaakt zijn, zijn nog heel degelijk, maar de foto’s van het einde van avond zijn hilarisch.
Xavi was niet van de dansvloer af te slaan. Heel leuk om te zien hoeveel plezier hij had in het dansen. Heel veel mensen hebben in de loop van de avond gevraagd wat wij Xavi te eten hadden gegeven en of hij altijd zoveel energie heeft. Ja dus! Eindeloos veel energie die jongen.
De avond vloog voorbij en voor we het wisten was het twaalf uur. Spullen inpakken en naar huis. Het einde van een fantastische en onvergetelijke dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s