Persoonlijk

De week in beeld #15

Weer een week voorbij. De tijd vliegt. De afgelopen week was een heerlijke; het weer trok bij, de avonden verliepen redelijk rustig en we genoten nog volop na van de bruiloft.

Maandag
De eerste dag dat Jordy weer gaat werken na de bruiloft. Mijn laatste vrije dag. Morgen ga ook ik weer aan het werk. Doordat ik vorige week ziek was is het inmiddels al ruim drie weken geleden dat ik gewerkt heb! Hier wordt ik altijd wel een beetje rusteloos van, omdat ik dan bang ben dat het allemaal niet meer lukt en ik het niet meer weet.

Ik wilde met Xavi naar de dierentuin, maar ik kan om 9.40 uur bij de huisarts terecht en dat gaat voor. We gaan uitgebreid in bad en daarna vertrekken we naar de huisarts. Xavi heeft het relaxen in bad helemaal ontdekt. Hij gaat dan heerlijk op zijn rug liggen en hij kan echt een poos zo blijven liggen. Heel leuk om te zien.
We gaan naar de huisarts omdat Xavi wat vlekjes heeft. De huisarts weet niet precies waar de vlekjes vandaan komen die Xavi op zijn gezicht en romp heeft. Hij denkt aan een virus en het kan geen kwaad. We staan dus zo weer buiten. We doen boodschappen en we spelen buiten. Als ik Xavi naar bed breng doet hij het traphekje voor mijn neus dicht. ‘Ik kan wel zonder jou!’ Ik moet erom lachen, maar ik moet toch ook wel wennen aan dit soort uitspraken.

Xavi slaapt ruim twee uur en we gaan daarna weer lekker naar buiten. We spelen met het zand, een beetje water en Xavi fietst heen en weer in de poort. Ik zit in de zon en ik lees mijn boek uit. Goeie deal lijkt me. Als Jordy bijna thuiskomt duik ik de keuken in. Na een aantal dagen met patat, taart, spareribs en paasrestanten is het tijd om de teugels weer aan te trekken. We eten vanavond zoete aardappelfriet, sla, mais en kip. Gezond en voedzaam.
Jordy gaat naar de voetbal, Xavi gaat naar bed ik plof, na het stofzuigen en dweilen (schouderklop!) op de bank.

Dinsdag
Ik ga weer werken. Ik heb de kinderen vreselijk gemist en zij mij ook. (zeggen ze, misschien vonden ze het stiekem wel heerlijk) Ik merk wel dat het in de klas fijn is dat alles weer normaal is. Geen feest, geen invallers, maar gewoon terug naar regelmaat en structuur.
Nadat één van de kinderen een cocon in de schooltuin heeft gevonden, zitten we weer helemaal in een rups en vlinder fase. Tijdens het eten en drinken bekijken we dus een filmpje over hoe een rups een vlinder wordt. Helemaal leuk.

We eten na het werk bij mijn schoonouders. Heerlijk makkelijk. Als we thuiskomen ontferm ik me eerst over onze vissen. Deze vissen kregen we voor onze bruiloft en ik was er in eerste (en tweede en derde) instantie helemaal niet enthousiast over. Inmiddels begin ik aan ze te wennen.

Woensdag

Ik had er nog geen foto van gemaakt, maar de kinderen in mijn klas hebben alles zo mooi versierd. Het was echt een verrassing toen ik dinsdag weer op school kwam. We werken in de klas nu over het thema trouwen, dus de versiering kan nog even blijven hangen. Inmiddels hangen er ook trouwfoto’s, van mijzelf en van meerdere ouders. Heel leuk!

We eten bij mijn ouders en hebben zo weer een makkie. Jordy gaat naar de kapper en ik leg Xavi op bed. Ik wil ‘s-avonds nog iets aan mijn blog doen, maar met deze mooie foto op mijn inlogscherm lukt het bijna niet om in te loggen. Ik zwijmel er iedere keer bij weg.

Donderdag

Ik merk dat het pittig is om weer aan het werk te zijn. Ik heb (weer) een flinke tik gekregen door mijn griepje en ik blijf moe en ook de keelpijn blijft. Donderdagavond zitten we dus lekker samen op de bank en we ik maak een feest van de aardbeien die nog in de koelkast liggen. Top.

Vrijdag

Bijna weekend. Heerlijk. De kleuters op onze school zijn vandaag vrij en aangezien ik een 2/3 combinatie heb, betekent dit dat maar de helft van mijn klas les heeft vandaag. Ik mis groep 2 op deze dagen wel, maar het is heerlijk om alleen met groep 3 te zijn. Er wordt hard gewerkt en ‘s-middags doen we een circuit met proefjes en spelletjes. Heel gezellig.
Vrijdagavond doen we niets. We hebben Xavi ziek opgehaald bij mijn ouders en hij wordt lekker vertroeteld door ons. Nadat Jordy en ik allebei ziek waren vorige week kon dit eigenlijk niet uitblijven. Mijn zusje is ‘s-middags nogmaals met hem bij de huisarts geweest. Conclusie: ontstoken amandelen, en ook zijn keel en oren zijn rood en een beetje ontstoken. Arm kind.

Zaterdag

De weekendplannen staan op losse schroeven. Xavi is nog ziek en gaat voor. Jordy gaat ’s morgens naar de sportschool en ik blijf thuis met Xavi. Als Jordy terug is ga ik naar de bibliotheek en ik doe wat boodschappen. Eigenlijk zouden we ‘s-middags meerdere verjaardagen afgaan, maar ik zeg mijn afspraken af en ik blijf thuis. Jordy gaat wel naar een verjaardag. Als hij thuis komt gaan we eten. Xavi weigert. Zijn keel doet zeer en eten doet pijn. ‘s-Middags heb ik Xavi kiwi gegeven, het was echt vreselijk. De paniek in zijn ogen toen hij een stukje probeerde door te slikken was echt hartverscheurend. Uiteindelijk eet hij een beetje yoghurt. Top, want hij heeft iets binnen en ik kan er een paracetamol doorheen prakken.
Jordy vertrekt wederom naar een verjaardag en ik kijk het Eurovisie Songfestival. Tussendoor werk ik aan de blog, vouw ik was weg en elk half uur loop ik naar boven. Xavi is onrustig en wordt steeds wakker. Als Jordy thuiskomt kijken we nog naar de uitslag en het is het gelukkig meer dan waard! Go Duncan! Zo leuk om te zien dat hij het songfestival wint. En heel terecht!
We liggen pas heel laat in bed.

Zondag

Xavi lijkt er iets beter aan toe en we besluiten om onze dag door te laten gaan als gepland. Xavi wil als hij wakker is graag puzzelen. We brengen Xavi daarna bij mijn zus en gaan met mijn schoonfamilie een escape room spelen. We spelen in twee groepen twee escapes. Beide groepen halen de kamer binnen de tijd! We kunnen na het spelen dus tevreden gaan lunchen. We eten bij een zaak in de Witte de Withstraat in Rotterdam. De escape room was trouwens in de Arminiuskerk. Echt een aanrader!
Rond vier uur zijn we weer thuis. Aanvankelijk was het plan om Xavi pas na het eten op te halen en zelf uit eten te gaan, maar omdat de kleine man nog steeds ziek is halen we hem eerst op. Als ik hem naar bed breng zie ik dat hij helemaal onder de kleine vlekjes zit. Toch de vijfde of zesde ziekte? Hopelijk hebben we het ergste nu gehad en zijn we allemaal weer helemaal opgeknapt voordat we op vakantie gaan.
Terwijl Jordy het bedritueel voor zijn rekening neemt, ruim ik het huis op. Alle bloemen van de bruiloft gaan de deur uit, inclusief mijn bruidsboeket.
Jordy en ik eten pizza op de bank en ik ben al snel helemaal kapot. De late zaterdag hakt erin. Voor tienen slaap ik dan ook.

En nu: nog 4 dagen werken! Het is echt aftellen geblazen. Over een week zitten wij in het zonnige Griekenland. Aan het zwembad, met een boek en een lekker drankje. Heel veel zin in!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s