Mama, Persoonlijk

Op huwelijksreis met een kind. Was dat verstandig?

Oh, wat hebben we genoten van onze week in Griekenland. Heerlijk weer, veel tijd met elkaar en absoluut niets moest. Ook voelde het echt als een extra week vrij. Het was gewoon een schoolweek en wij waren lekker weg. Niet verkeerd allemaal. Toch kan ik de vakantie achteraf nauwelijks een huwelijksreis noemen. Waarom niet en hebben we spijt van het besluit om Xavi mee te nemen?

Heel kort hebben we er over gesproken om zonder ons nageslacht op reis te gaan na de bruiloft. Maar ik moet eerlijk bekennen dat dit hersenspinsel niet langer dan vijf minuten heeft standgehouden. Want we zijn tenslotte met zijn drieën en Xavi hoort er gewoon bij. Een avond uit zonder kind komt al weinig voor, laat staan dat we een week zonder Xavi op pad gaan. Nee, dat zat er echt niet in.
En op het moment dat je besluit om je tweejarige mee te nemen op huwelijksreis sluit je meteen een aantal compromissen;
– We gaan wel vliegen, maar niet te ver. Zo belandden wij voor de tweede keer op Griekse bodem. Heerlijk, maar zonder kind hadden wij waarschijnlijk eerder gekozen voor de Seychellen of een ander wit strand en palmbomen- eiland.
– We gaan niet echt op reis, maar op vakantie. Eén locatie, zodat we niet te veel hoeven te sjouwen met kind, luiers, speelgoed en alle andere aanverwante artikelen.
– We gaan geen actieve dingen doen. Een dorpje bezoeken is prima, (deden we uiteindelijk niet) maar bungejumpen, varen of parasailen zit er niet in.
– We brengen veel tijd door aan de rand van het kinderbad. Zodat het kind lekker kan spelen en wij om de beurt een stukje kunnen lezen. Ook staat er elke dag wel iets van kinderanimatie op het programma.

Ik hoop dat de bovenstaande lijst niet een al te grote negatieve klank heeft gekregen. Dit was absoluut niet de bedoeling van dit artikel, maar ik wilde wel mijn bedenkingen uiten en aangeven dat een reis met kinderen de prioriteiten soms verlegt. Want niemand heeft ons vertel dat we niet naar de Seychellen konden vliegen met Xavi. Hier hebben wij zelf voor gekozen. Jordy voelt zich er niet prettig bij om met tweejarige de hele wereld over te vliegen. En achteraf moet ik altijd weer bekennen dat hij waarschijnlijk gelijk had. Vier uur vliegen was echt lang genoeg voor onze peuter. Slapen in een vliegtuig heeft hij nog nooit gedaan en een filmpje kijken is hij na drie kwartier ook wel zat. Daarnaast hebben wij onwijs genoten van onze kleine man. We hebben samen gespeeld, hem weer veel nieuwe woorden geleerd en vooral genoten van zijn creativiteit, zijn spel vol fantasie en zijn verwondering voor de wereld om hem heen. Zonder Xavi op reis is werkelijk nooit een optie geweest. We zijn niet compleet zonder hem en wanneer we samen uit eten zijn, vinden we het ook weer heel fijn om naar huis te gaan.

Conclusie; ik had geen verre, actieve huwelijksreis met dagen vol romantiek en alcohol. Een beeld dat ik voor mijzelf geschapen had. Dat het zo moest zijn.
Ik ben op vakantie gegaan met de twee mensen van wie ik het meeste houd. Ik heb met liefde naar mijn spelende kind gekeken, samen in de zon gespeeld, hem te veel ijsjes gegeven en hem doodmoe naar zijn bed getild. Om vervolgens met de liefde van mijn leven, mijn kersverse man op ons terras te gaan zitten met een fles bubbels en reep chocolade om ons leven door te spreken onze doelen en wensen te delen en te dromen over het leven dat voor ons ligt. Uiteindelijke conclusie; het was perfect.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s